Cyprianus Carthaginiensis

Rhetor dives et clarus, Cyprianus circa annum aetatis tricesimum quintum conversus est, hortos suos pauperibus vendidit et post biennium episcopus Carthaginiensis factus est — Pontius, diaconus ipsius, qui vitam eius scripsit, de annis gentilibus quidquam dicere recusat. Munus eius series calamitatum fuit: persecutio Decii, quae milia christianorum reliquit qui sacrificaverant et redire petebant; pestilentia, in qua auxilia tam gentilibus quam suis providit; denique certamen cum Stephano papa de baptismi ab haereticis collati virtute, in quo Romanae sedi restitit nec tamen ab ea discessit. Liber eius De unitate Ecclesiae catholicae primus de hac quaestione magnus est. Sub Valeriano comprehensus, die 14 septembris anno 258 decollatus est coram turba quae eum ad locum supplicii secuta erat, quam acta ferunt linteamina expandisse ad sanguinem eius excipiendum.