Paulinus Nolanus

Ausonii discipulus, adulescens Campaniae praeses, Paulinus praedia in Gallia, in Hispania et in Italia possidebat. Filii recens nati mors omnia decrevit: bona vendidit, pretium distribuit et Nolae iuxta sepulcrum sancti Felicis consedit, cuius festum per quindecim fere annos quotannis cecinit — quattuordecim carmina, quibus inter magnos poetas christianos Latinos numeratur. Eiusdem urbis episcopus factus, cum Augustino, Hieronymo et Ambrosio litteras commutavit. Traditio ei tribuit campanas in liturgiam inductas, quod vocabulum campana ex Campania sua ortum sit: quam opinionem docti reiecerunt, cum ea verba hanc significationem non nisi post aliquot saecula acceperint.