Die nuptiarum coram omnibus recusavit — deinde gladio nasum sibi abscidit.
Clara Brabantiae familia nata, claustrum petiit; pater vetuit et nuptias cum nobili iuvene nomine Simone paravit. Die adveniente, sacerdos Simonem interrogavit, qui consensit; deinde ipsam interrogavit. Primum tacuit, urserunt eam, et coram coetu recusavit — « Non, minime » —, cum se ab infantia promisisset. Simon equo fugit. Parentes eam irati quaesiverunt; in cubiculum matris refugiens, gladium in pariete pendentem arripuit et nasum sibi abscidit — non ut patrem flecteret, sed ut procos omnes quos pulchritudo eius post Simonem allectura esset deterreret. Praemonstratenses Rivreulenses ingressa est, abbatiae Bonae Spei in Hannonia subiectas, et quamquam iuvenis mox priorissa facta est. Post sex menses morbi pulmonum obiit, dominica Paschae, post vesperas, sororibus et abbate suo circumstantibus — die vicesima aprilis anno 1158, unde festum eius. Abbas ille Philippus Harvengius erat, qui cum Bernardo Claravallensi per litteras contendit; sorores eius ab illo vitam eius scribi petiverunt. Narratio vultus mutilati a superiore eius igitur venit, morienti adstante.
Canonissa veste alba Praemonstratensi, vultu signato vel velato; interdum gladius ad pedes.