Benedictus Avenionensis

Anno 1177, narrat Robertus Autissiodorensis chronographus, « iuvenis quidam nomine Benedictus Avenionem venit, se a Deo missum dicens ut pontem super Rhodanum aedificaret. Irrisus est… sed tanta constantia institit ut opus tam difficile alacriter susciperetur ». Provincias peragravit ut stipem colligeret. Duae chartae eum nominant: mense martio anno 1180 dominus quidam ei iura sua in transitu Rhodani cedit, ei « procuratori aedificationis pontis »; mense aprili anno 1181 inceptor et minister operis dicitur. Eodem anno xenodochium Sancti Benedicti pauperibus viatoribus apertum est. Pons viginti duos arcus habuit per nongentos fere metros. Anno 1184 obiit, anno ante opus perfectum, et non in ecclesia cathedrali sed in sacello super pilam aedificato, in medio operis sui, sepeliri voluit. Sepulcrum eius peregrinatio factum est; iam anno 1202 beatus, anno 1233 sanctus dicebatur, et Ioannes XXII venerationem eius anno 1331 approbavit. Fabula autem ex eo pastorem duodecim annorum fecit lapidem tollentem quem triginta viri movere non potuissent — sicque pingitur. Reliquiarum eius examen anno 1980 virum reddidit unius metri et sexaginta quinque centimetrorum, inter vicesimum quintum et tricesimum annum mortuum.