Duo amici post magnam persecutionem apud viduam abditi, anno insequenti delati.
Caedem effugerunt quae Pothinum, Blandinam sociosque abstulit, et Vasiam extra muros, sub colle ad occidentem septentrionemque urbis, ad viduam nomine Luciam confugerunt, quae eos aliquot menses servavit. Delati sunt. Praeses eos simul interrogavit nec ullam abiurationem obtinuit; tunc separati sunt, nec eadem fuerunt supplicia — Epipodius eculeo impositus et capite truncatus est, Alexander post biduum cruci adfixus. Christiani corpora noctu abstulerunt et in spelunca sepelierunt, in colle tunc extra muros sito quem urbs postea attigit; postea ad sanctum Irenaeum translata sunt, in cryptam quae nomen eius fert. Lucia calceum Epipodii servaverat, quem sanare dicebant. Inter vetustissima cultus eorum vestigia est homilia Lugdunensis diu Eucherio tributa, quam critici in collectione pseudepigrapha Eusebii Gallicani ponunt et Fausto Reiensi adscribunt; Passio eorum eodem saeculo scripta est, et eruditio recentior etiam exsistentiam eorum disputat. Reliquiae eorum anno 1562 in urbis direptione deletae sunt.
Duo iuvenes tunicati, palma martyrii; gladius Epipodio, crux Alexandro. Statua anni 1931 apud Sanctum Paulum Lugdunensem.