Codex Sanctorum Codex Sanctorum
🏛️ Latina

Eulalia Emeritensis

Puella duodecim annorum quae sola ivit iudici dictura quid de diis eius sentiret.

Imago — Eulalia Emeritensis
Wikimedia Commons, domaine public — Maître de Messkirch, « Sancta Eulalia », XVIe siècle

Anno 304 edictum Diocletiani Emeritam, caput Lusitaniae, attigit. Eulalia duodecim aut tredecim annos nata erat; parentes christiani eam rus tutandi causa duxerunt. Nocte elapsa in urbem rediit et ultro ante Dacianum praesidem se obtulit, ei exprobrans quod conscientias cogeret. Blanditiis temptata, instrumentis ostensis, nuptiis bonis promissis, simulacrum evertit et in tus exspuit. Viva cremata est. Prudentius poeta, saeculo post, hymnum ei in *Peristephanon* dedicavit qui narrationem fixit et cultum per totam Hispaniam tulit. Patrona Emeritae est, neque nomen eius cum Eulalia Barcinonensi confundendum, cuius festum est die duodecima februarii.

Agnoscere

Puella admodum iuvenis tunica, palma et corona; rogus vel crux decussata, interdum columba ex ore evolans.

Proverbia diei — 10 Decembris

Loca

Nativitas
Mérida, Lusitanie
Obitus
Mérida, Lusitanie

Fontes

Ad codicem redire