Mystica et Doctor Ecclesiae quae, quamvis indocta, audacter pontificibus consuluit et reditum papatus ab Avenione Romam impetravit.
Catharina Senensis, nata Caterina Benincasa anno 1347, figura praecipua Ecclesiae Catholicae saeculi XIV est. Tertio Ordini Dominicano adscripta, notissima est ob intensas experientias mysticas, visiones, et stigmata invisibilia. Quamvis nullam educationem formalem accepisset, consiliaria potens fuit pontificibus Gregorio XI et Urbano VI, eos ad reformandam Ecclesiam adhortata: a Gregorio XI impetravit ut Avenione relicta Romam rediret, quo Papatus Avenionensis finem accepit; deinde, cum anno 1378 Magnum Schisma Occidentale exortum esset, usque ad mortem suam elaboravit ut Christianitatem Urbano VI conciliaret. Scripta eius, praecipue 'Dialogus de Divina Providentia' (seu 'Liber Divinae Doctrinae'), opera mysticae litteraturae excellentissima habentur. Anno 1461 canonizata est, et Doctor Ecclesiae a Paulo VI anno 1970 proclamata est, una ex primis mulieribus hoc titulo donatis. Patronalis Europae et Italiae consors est.