Sacerdos templi ob dubitationem obmutescens, cuius canticum Benedictus per quindecim saecula mane canitur.
Evangelium Lucae ab eo incipit: sacerdos de vice Abia, Elisabeth coniugem habens, ambo provecti aetate et sine liberis. Sorte ductus ut incensum in templo offerret, ibi angelum Gabrielem filium sibi nuntiantem videt, palam dubitat, et mutus ante turbam exspectantem egreditur. Loquelam non nisi die octavo recipit, cum nomen pueri in tabella scribit — Ioannes —, tuncque canticum Benedictus profert, quod Ecclesia in officio matutino a saeculo sexto canit. Traditio eum postea martyrem facit, inter templum et altare occisum, sed Evangelium de morte eius nihil dicit.