Trigesimus Pontifex Maximus Ecclesiae Catholicae, pontificatus eius notabilis fuit propter Ecclesiae reorganisationem post magnam persecutionem, damnatione ad catabulum publicum Romae, ubi mortuus est, terminatus.
Sanctus Marcellus I fuit tricesimus episcopus Romae, succedens Sancto Marcellino. Pontificatus eius, ab anno CCCVIII ad CCCIX, brevis sed essentialis fuit ad reædificandam communitatem Christianam Romanam post saevam persecutionem Diocletiani. Ecclesiam reorganizare studuit, praesertim novos titulos presbyterales ad parochias administrandas et coemeteria ordinans. Zelus eius pastoralis et strictiores mensurae de lapsis (qui fidem suam in persecutione abnegaverant) ei oppositionem quarundam Christianorum laxiorum attulerunt et, denique, sententiam imperatoris Maxentii, qui eum in catabulum, stabulum publicum Romae, damnavit. Ibi anno CCCIX, bestiis serviens et cilicio indutus, mortuus est; Lucina corpus eius sustulit et in coemeterio Priscillae sepelivit. Martyr veneratur.