Aegidius Eremita

Sanctus Aegidius, eremita et abbas origine Graecus (forsitan Athenis), saeculis VII et VIII vixit. Fugiens famam vel persecutionem, in Provinciam consedit, in silva prope Rhodani ostia (hodie Saint-Gilles-du-Gard). Celeberrima legenda narrat cervam, a venatoribus (aliquando Wamba rege Visigothico vel Carolo Martello identificatis) persecutam, ad eum confugisse. Sagitta ad animal destinata Aegidium percussit, genu vel manum vulnerans et eum claudum reddens. Episcopus Nemausensis fieri recusavit et monasterium condidit quod in magnificam Abbatiam Benedictinam Sancti Aegidii-ad-Gardum crevit. Sanctus Aegidius unus est ex Quattuordecim Sanctis Auxiliatoribus, propter intercessionem suam in variis afflictionibus veneratus, praesertim pro claudis et leprosis. Cultus eius per Medium Aevum valde popularis fuit, praecipue inter peregrinos ad Compostellam iter facientes.