Leo IX

Bruno de Egisheim, imperatorum Salicorum consobrinus, quinquennis episcopo Tullensi traditus est et eam dioecesim plus viginti annos rexit antequam Wormatiae mense decembri anno 1048 pontifex designaretur. Condicionem posuit: ut Roma eum canonice eligeret. Deinde nudis pedibus, veste peregrini, ingressus est, monacho iuvene nomine Hildebrando in itinere adscito — futuro Gregorio VII. Pontificatus eius una ratione constitit: Romae non manere. Duodecim fere concilia per Europam habuit, Papiae, Remis, Mogontiaci, Salerni, Vercellis, simoniam et clericorum nuptias ubique damnans, et ex collegio cardinalium regimen fecit. Anno 1053 exercitum contra Normannos Italiae meridionalis conscripsit eumque ipse duxit: ad Civitatem oppressus est et novem menses Beneventi retentus, ubi Graece didicit. Inde confectus rediit et die decima nona aprilis anno 1054 obiit. Tribus post mensibus, die sexta decima iulii, legati eius in altari Sanctae Sophiae bullam deposuerunt qua patriarcha Constantinopolitanus excommunicabatur — mandatum eorum cum eo exspiraverat, et actus iure irritus erat. Schisma quod ei tribuitur sine eo factum est.