Pater Hierosolyma filium quaesitum abiit, aegrotavit, et ab eo ignorans curatus est.
Traditio Fodiana eos ex Antiochia venire facit, patrem et filium. Peregrinus, unicus filius, adulescens adhuc opes familiae reliquit Hierosolyma petens, ubi sine mercede in nosocomio serviebat. Guillelmus solus relictus diu nuntios eius quaesivit et tandem ipse eum quaesitum profectus est, quamquam senex. Hierosolyma adveniens aegrotavit et in id ipsum nosocomium receptus est ubi filius laborabat. Pater eum non agnovit; filius agnovit et tacuit, veritus ne ab opere suo averteretur. Tandem se ostendit, et senex convaluit. Simul profecti sunt, quidquid habebant pauperibus dederunt, Brundisii egressi sunt et de sanctuario in sanctuarium ambulaverunt — ad Sanctum Nicolaum Barensem, ad Sanctum Michaelem Garganicum, ad Incoronatam — usque Fodias, ubi eremitae facti sunt. Senex prior obiit; filius eum mox secutus est — traditio autem Fodiana eos eodem die mori facit, amplexos ante imaginem Marianam urbis. Fodiani eos in compatronos sumpserunt, iuxta Dominam suam septem velorum; ossa eorum in urna cathedralis sunt, anno 1630 recognita, et paroecia utrumque nomen fert.
Duo viri barbati veste eremitae vel peregrini, ante imaginem Virginis amplexi; pater senex, filius aetate florens.