Codex Sanctorum Codex Sanctorum
🏛️ Latina

Benedicta Assisiensis

Clarae successit, breviarium Francisci accepit, basilicam aedificandam curavit.

Imago — Benedicta Assisiensis
Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0, par Octave 444

Anno 1214 inter Pauperes Dominas Assisienses ingressa est, vivis adhuc Francisco et Clara, et fere quadraginta annos in umbra eorum egit — abbatissa Senis circa annum 1227, deinde Vallis Gloriae prope Spellum ab anno 1240 ad 1248. Clara mense augusto anno 1253 mortua, ipsa locum eius apud Sanctum Damianum suscepit. Frater Leo et frater Angelus, ultimi Francisci socii, breviarium conditoris proprium ei tunc tradiderunt: satis dicit factum quid de ea sentirent. Abbatia eius magni operis fuit. Anno 1257 sorores ecclesiam Sancti Georgii, ubi corpus Clarae iacebat, obtinuerunt, et basilica aedificari coepta est; die tertia octobris anno 1260 corpus illud sub altare maius translatum est. Benedicta crucem pictam magnam novae ecclesiae mandavit et se ad pedes Christi genibus flexis pingi curavit, iuxta Franciscum et Claram, cum crumena nummorum in manu — subscriptio eius quae solvebat. Titulus adhuc ad crucis pedem currit: Domina Benedicta post sanctam Claram prima abbatissa me fecit fieri. Eodem anno obiit. Reliquiae eius anno 1602 in basilicam quam nasci fecerat translatae sunt.

Agnoscere

Clarissa ad pedem crucis pictae Sanctae Clarae genibus flexis, crumenam nummorum tenens — attributum rarum, signum committentis.

Fontes

Ad codicem redire