Inclusa muro saepta, per viginti annos caeca, pro oculis quos amiserat invocata.
Arretii circa medium saeculum tertium decimum nata, tredecim annos nata invitis parentibus religionem ingressa est apud Benedictinas Sancti Marci. Post quadriennium ad monasterium Omnium Sanctorum transiit, nec ille motus umquam cessavit: plus semper silentii quaerens, claustrum tandem reliquit ad cellam eremiticam prope castrum Civitellae in Valle Clanis, ubi inclusa quaedam nomine Lucia iam vivebat. Eam ad mortem usque curavit et sola remansit. Circa annum tricesimum quintum visus ei defecit, deinde omnino exstinctus est: viginti ultimos vitae annos caeca egit. Hoc eam in urbem reduxit, non ut curaretur sed ut denuo includeretur, primum ad monasterium Sancti Antonii; anno deinde 1316 cum quattuor sociis electa est ut in urbe novum monasterium aperiret, Le Murate dictum, apud ecclesiam Sanctae Mariae de Ponte. Inde fama ei venit: ad eam veniebant oculorum sanationem petentes, eorum ipsorum quos ipsa amiserat. Die duodecima martii anno 1319 obiit. Vita mox post scripta est; Leo XIII cultum eius anno 1891 confirmavit.
Benedictina velo nigro librum tenens; interdum lilium, quod sponte in sepulcro eius enatum ferebatur. Ne ei pugio Iustinae Patavinae tribuatur.