Sororem ob calumniam occidit; illa moriens ei ignovit, et reliquam vitam in abbatia quam paenitentiae causa condidit egit.
Filius domini Leonensis, in aula Childeberti serviebat cum epistula eum monuit sororem Haudam, in villa relictam, male se gerere — noverca calumniante, ait traditio. Reversus eam orantem invenit et gladio sine verbo capite truncavit. Fabula narrat Haudam surrexisse, caput suum sumpsisse et ad villam ambulasse, ubi fratri ante mortem ignovit; Kersaint in Landunvez quiescit. Tanguidus ad pedes Pauli Aureliani episcopi Leonensis se proiecit, qui ei paenitentiam non mortem sed fundationem imposuit: monasterium in fine terrae aedificare. Abbatiam Sancti Matthaei in promuntorio eiusdem nominis, oceano obversam, erexit ibique monachus ad mortem vixit. Narratio tota fabulosa est; monasterium autem exstitit, et ruinae eius mare adhuc despiciunt.
Monachus habitu obscuro, gladio humi; soror Hauda ad latus, caput suum ferens.