Episcopus calumnia petitus qui per annos in eremo latuit, rediit, et ad annum centesimum septimum decimum rexit.
Eusebius Caesariensis, saeculo post eum scribens et testes adhuc viventes citans, summam narrat. Circa annum 180 episcopus Hierosolymitanus, Narcissus a tribus viris de scelere accusatus est qui iuraverunt, si mentirentur, ignem, morbum et caecitatem in se invocantes. Nemo eis credidit, sed ille, iam solitudinis amans, urbem reliquit et per aliquot annos in eremo latuit. Mortuus habitus est et successores ei dati. Tres accusatores, ait Eusebius, ut iuraverant percussi sunt: primus cum tota domo incendio periit, alterum morbus absumpsit, tertius territus mendacium confessus est et tantum flevit ut visum amitteret. Narcissus tunc rediit, et populus eum restituit; nimis senex ut omnia ferret, Alexandrum sibi coadiutorem adiungi curavit, unum ex primis casibus notis. Ad centesimum septimum decimum annum pervenisse fertur.
Episcopus valde senex barba alba; interdum lucerna vel amphora, propter miraculum aquae in oleum mutatae.