Sacerdos Gallicus qui vitam suam pauperibus serviendis dedicavit, congregationes ad curam infirmorum, remigum et infantium expositorum condidit.
Sanctus Vincentius a Paulo (1581-1660) fuit sacerdos Gallicus insignis et caritatis ordinatae auctor. Natus in Pouy (Landes, Gallia), sacerdos ordinatus est anno 1600. Post tempus dubitationum et tribulationum, vocationem suam ad pauperrimis serviendum invenit. Capellanus remigum et parochus rusticus factus est, cognoscens necessitates spirituales et materiales pauperum. Anno 1617, Confraternitates Caritatis condidit ad adiuvandum infirmos et indigentes. Anno 1625, Congregationem Missionis (Lazaristae vel Vincentiani) instituit, ad evangelizationem pauperum ruralium et formationem cleri dicatam. Cum Sancta Ludovica de Marillac, anno 1633, Filiae Caritatis condidit, communitatem revolutionariam mulierum religiosarum non clausuratarum, in nosocomiis, scholis et inter vulnerabiliores active operantium. Opus eius ingens fuit, comprehendens auxilium infantibus expositis, aegrotis mentalibus, captivis et victimis belli. Clavis figura fuit reformationis catholicae in Gallia saeculo XVII, apostolatum caritatis concreti suadens. Anno 1737 canonizatus, patronus operum caritatis est.