Theologus laicus qui Augustinum vivum defendit et doctrinam eius post mortem temperavit.
Circa annum 390 in Aquitania natus, coniugatus, numquam ordinatus, Massiliae vixit in regione ubi monachi Lerinenses et Sancti Victoris doctrinam Augustinianam de gratia nimis duram habebant. Prosper eius advocatus pertinacissimus factus est: ad Augustinum ipsum scripsit ut eum de obiectionibus moneret, deinde, eo anno 430 mortuo, memoriam eius Romae adversus Ioannem Cassianum defendit. Leo Magnus papa eum sibi a secretis adiunxit, et manus eius in quibusdam textibus pontificiis agnosci creditur. Aetate ipse sententias defensas mitigavit, praesertim de praedestinatione, et formulam posuit Deum omnium salutem velle. Chronicon quoque universale scripsit, fontem saeculo quinto pretiosum. Inter paucos laicos est quos Ecclesia inter theologos maiores numerat.
Vir veste civili scribens; interdum apud Augustinum vel pontificem, calamo in manu.