Presbyter a fratre suo traditus et conversus quem in carcere invenit.
Rodericus presbyter erat Cabrae prope Cordubam, in familia divisa: fratre uno Musulmano, altero indifferenti. Cum interveniret ut eos rixantes separaret, ictu prostratus est; frater Musulmanus eum tunc per vias ferri iussit clamans eum ad islamum transisse. Rodericus, cum primum potuit, palam negavit — quod eum iure Musulmano apostatam morte dignum faciebat. In carcerem coniectus, ibi Salomonem invenit, eadem de causa comprehensum. Ambo simul die decima tertia martii anno 857 capite truncati sunt. Inter ultimos sunt « martyrum Cordubensium », quinquaginta fere christianorum inter annos 850 et 859 necatorum in urbe ubi convictus verus erat sed blasphemia publica et apostasia capitalia manebant; motus tam protestatio adversus assimilationem fuit quam persecutio.
Duo viri catenati palmis et gladiis; interdum arcus Cordubenses a tergo.