Bernardi Claravallensis soror, ad portam eius reiecta antequam aliud claustrum ingrederetur.
Sexta proles et sola filia familiae Fontanensis prope Divionem, fratres post Bernardum Cistercium proficiscentes vidit, minimo natu Nivardo solo cum patre manente. Ipsa, domino Burgundo nupta, in aula vivebat. Scaena quam chronica Cisterciensia narrant clara est: cum Bernardum Claravalle comitatu et ornatu visitatum venisset, ad portam relicta est, fratre eam videre recusante et fimum appellante. Respondit se consilium, non contumeliam quaerere, et peccatori saltem verbum deberi. Bernardus exiit. Vitam mutavit marito non relicto, post annos consensum eius ad secedendum obtinuit, et monasterium Iuliacense ingressa est, cuius priorissa facta est. Circa annum 1141 obiit, duodecim annis ante fratrem.
Monialis Cisterciensis albo, gemmis ad pedes depositis; interdum coram Bernardo ad portam clausam.