Episcopus cui rex biennium sedem negavit, quamque pedibus administravit.
Orbatus, villam familiae eversam primum restituit, deinde Oxonii, Parisiis et Bononiae studuit et cancellarius universitatis Oxoniensis factus est. Anno 1244 episcopus Cicestrensis electus, in Henricum III incidit, qui alium candidatum foverat et dioecesis bona reddere recusavit. Per biennium fere Ricardus ecclesiam suam sine reditibus et sine palatio administravit: apud presbyterum rusticum hospitatus, paroecias pedibus lustrabat et eo vivebat quod ei dabatur. Rex tandem excommunicationis minis cessit. Sedi restitutus, a presbyteris exegit ut officium suum scirent, sacramenta vendi vetuit, et Doveriae anno 1253 obiit dum cruciatam praedicabat. Anno 1262 in sanctos relatus, in Anglia popularis mansit ob precem ei adscriptam quam generationes discipulorum didicerunt.
Episcopus calice everso ad pedes — significatio calicis quem lapsum sine effusione servavit.