Primus episcopus Lemovicensis, quem abbatia integra apostolum haberi voluit.
Gregorius Turonensis eum inter septem episcopos numerat qui Roma ad Galliam evangelizandam circa annum 250 missi sunt; Lemovicae consedit ibique obiit. Cetera omnia exemplum sunt scholae. Saeculo undecimo Ademarus Cabannensis monachus abbatiae Sancti Martialis alteram vitam finxit quae eum discipulum Christi immediatum faciebat, Cenae adfuisse et a Petro missum: Vita apocrypha falsis instructa, quae abbatiae privilegia et apostolicitatis gradum peperit. Concilium Lemovicense anni 1031 sententiam comprobavit; eruditio recentior eam dissolvit. Quod post cribrationem manet, evangelizator saeculi tertii est et cultus ingens: ostensiones septennales Lemovicenses, quibus reliquiae eius septimo quoque anno proferuntur, ab anno 994 testatae adhuc celebrantur.
Episcopus benedicens, saepe cum capsa reliquiarum; imagines Lemovicenses eum aere encausto pingunt, urbis arte propria.