Praedicator Iudicii ultimi, pontifici cui servierat oboedientiam subtraxit ut schisma finiret.
Valentiae anno 1350 natus et septemdecim annos natus Dominicanus, theologiam docuit, deinde confessarius et consiliarius Benedicti XIII factus est, unius e pontificibus aemulis quos Magnum Schisma simul constituerat. Gravis morbus anno 1398 eum movit ut omnia relinqueret praedicationi itineranti: per viginti annos Hispaniam, Galliam meridionalem, Langobardiam, Helvetiam peragravit, finem temporum coram turbis milibus numeratis nuntians, paenitentibus secum de urbe in urbem euntibus. In compromisso Caspensi anno 1412, quo successio Aragonensis composita est, partes egit praecipuas. Deinde anno 1416 oboedientiam Benedicto XIII — patrono suo, amico suo — palam subtraxit, quod schisma aliter non finiretur. Venetis in Britannia anno 1419 obiit ibique sepultus est; Britannia eum suum habuit.
Dominicanus veste alba et pallio nigro, alatus ut angelus, indice in caelum sublato; flamma super caput, saepeque titulus: "Timete Deum".