Doctor Ecclesiae et episcopus, Arianismi adversarius firmus fuit et conversionem Sancti Augustini movit.
Natus circa 339/340 Treveris, Ambrosius gubernator Liguriae et Aemiliae fuit antequam episcopus Mediolanensis anno 374 acclamaretur, quamvis nondum baptizatus. Unus ex potentissimis figuris Christianitatis occidentalis sui temporis factus est, strenue defensus orthodoxiam Nicaenam contra Arianismum, praecipue adversus imperatores Valentinianum II et Theodosium I. Theologus et scriptor fecundus, multa tractatus morales, exegeticos et dogmaticos scripsit, et ob munus suum in progressu hymnodiae Latinae etiam agnoscitur. Crucialem partes egit in conversione et formatione theologica Sancti Augustini Hipponensis. Mortuus est die 4 aprilis 397, et unus est ex quattuor primis Doctoribus Ecclesiae Latinae, una cum Hieronymo, Augustino et Gregorio Magno.