Franciscus de Paula
Eremita Calaber quem rex Galliae ad se sanandum accersivit, nec sanavit.
- Medium aevum
- Italy
- Festum die 2 Aprilis
- 1416 – 1507
- Eremita
- Conditor
- Monachus
- Confessor
Paolae in Calabria anno 1416 natus, quindecim annos natus in speluncam maritimam secessit ibique sex annos solus vixit. Discipuli accesserunt; ex ea communitate ordo Minimorum ortus est — nomen ipsum propositum enuntiat: minores minoribus Francisci Assisiensis, quarto voto perpetuae quadragesimae, sine carne et lacte per vitam. Fama eius thaumaturgi Alpes transiit. Anno 1483 Ludovicus XI, aeger et morte territus, a pontifice impetravit ut ad se mitteretur. Franciscus ad Plessiacum prope Turones venit, omnem titulum recusavit, regem non sanavit sed ad finem eius adfuit. Deinde a Carolo VIII et Ludovico XII retentus, quattuor et viginti annos in Gallia egit, ibique anno 1507 obiit, unum et nonaginta annos natus.
Agnoscere
Senex barbatus habitu fusco, baculo peregrini; verbum CHARITAS in orbe radiante super eum.
Loca
- Nativitas
- Paola, Calabre
- Obitus
- Plessis-lez-Tours, Touraine