Regina Germaniae, mater imperatoris et archiepiscopi, a filiis suis bonis spoliata.
Circa annum 895 in nobilitate Saxonica nata et in coenobio Hervordensi educata, anno 909 Henricum Aucupem, futurum regem, in matrimonium duxit. Anno 936 vidua facta, duos natu maximos de corona certantes vidit: Otto vicit et imperator futurus erat, Henricus ter rebellavit. Ambo tamen consenserunt in ea reprehendenda propter pecunias quas pauperibus et monasteriis dabat, eamque bona reddere coegerunt. Secessit; revocata est et veniam rogata — vita eius, paulo post mortem conscripta, nihil huius rei celat. Abbatias Quitilingaburgensem, Nordhusanam, Angariensem et Pelidensem condidit aut dotavit, et Quitilingaburgi anno 968 obiit, marito duobus et triginta annis superstes. Tertius filius, Bruno, archiepiscopus Coloniensis fuit.
Regina coronata pallio ermineo, nummos mendicis distribuens; interdum ecclesiam manibus tenens.