Petrus Canisius

Noviomagi anno 1521 natus, filius consulis urbani, Coloniae studuit et anno 1543 Societatem Iesu ingressus est, cuius primus Batavus sodalis fuit. In Germaniam missus, ibi fere totam vitam egit, ea aetate qua Reformatio integras regiones abstulerat: Ingolstadii et Vindobonae docuit, collegia Pragae, Monachii, Oeniponti et Friburgi condidit, atque Imperium ita peragravit ut itinera eius decem milibus chiliometrorum aestimata sint, pedibus aut equo. Opus eius diuturnissimum tribus libris continetur: catechismo maiore magistris, medio collegiis, minore pueris destinato, inter annos 1555 et 1558 editis. Simplices, sine contentione et ubique translati, plus quam ducentas editiones eo vivente habuerunt, et "Canisius" ipsum catechismum apud Germanice loquentes usque ad saeculum vicesimum significaturus erat. Episcopatum Vindobonensem recusavit, anno 1580 Friburgum se recepit ibique anno 1597 obiit. Pius XI eum eodem die sanctum et Ecclesiae doctorem declaravit, die vicesima prima maii anno 1925.