Pastorella debilis et male habita, viginti duorum annorum mortua, post duo saecula cum dimidio in sanctos relata.
Anno 1579 in vico Pibrac prope Tolosam ex pauperibus agricolis nata, manu dextra debili in lucem venit et strumis laboravit. Matre parvula amissa, noverca eam a domo arcuit, sub scalis dormire iussit, deinde in ovili. Grex ei commissus est, quem sola in agros ducebat, diesque sub divo agebat, pecora ad cotidianam missam relinquens, nullo umquam errante aut a lupis rapto — quod pagani ante ecclesiam animadverterunt. Traditio narrat eam exiguum panem suum cum pauperibus partitam esse, et die quodam hiberno, cum furti accusaretur, ex aperto gremiali nihil nisi flores cecidisse. Anno 1601, duos et viginti annos nata, obiit, mane super stramentum suum inventa. Corpus eius, post quadraginta annos operibus in ecclesia factis effossum, integrum repertum est, et peregrinationes coeperunt. Pius IX eam anno 1867 in sanctorum numerum rettulit.
Pastorella cum pedo, cane et paucis ovibus circum; gremiali sublato et floribus pleno, manu dextra saepe in deformitate sua conspicua relicta.