Medardus Noviomensis
Episcopus Picardus saeculi sexti, cuius nomen in notissimo calendarii Gallici de tempestate proverbio superest.
- Medium aevum prius
- France
- Festum die 8 Iunii
- circa 456 – 545
- Episcopus
- Confessor
Circa annum 456 in vico Salenciaco in Picardia natus, patre Franco et matre Gallo-Romana, circa annum 530 episcopus Veromandensis electus est et sedem Noviomum transtulit, cum oppidum munitum tempore incursionum tutius esset quam civitas aperta. Traditio ei tribuit institutam Rosariam Salenciacensem, qua quotannis puella pagi dignissima rosis coronabatur — mos saltem a medio aevo testatus et ad saeculum vicesimum servatus. Circa annum 545 obiit, et Chlotharius I super sepulcrum eius abbatiam Sancti Medardi Suessionensem erexit, inter potentissimas regni Francorum. Fabula narrat aquilam alas super puerum tempestate deprehensum expandisse, eumque solum siccum inter socios madidos reliquisse: hinc necessitudo eius cum pluvia, et proverbium quadraginta dierum quod omnes norunt, ignorantes quis fuerit Medardus.
Patrocinium
Agnoscere
Ut episcopus depingitur, aquila alas super caput eius expandente; saepe late ridens ore aperto, quod imagines populares "risum sancti Medardi" appellaverunt.
Proverbia diei — 8 Iunii
- S'il pleut pour la Saint-Médard, il pleut quarante jours plus tard, sauf si saint Barnabé lui coupe l'herbe sous le pied.
Loca
- Obitus
- Noyon, Picardie
- Sepultura
- Abbaye Saint-Médard, Soissons