In coemeterio subterraneo praedicans deprehensus, in cathedra sua cum diaconis suis capite truncatus est.
Anno ducentesimo quinquagesimo septimo episcopus Romanus electus, controversiam accepit quae Romam et Africam exacerbaverat: decessor Stephanus minatus erat se cum Cypriano Carthaginiensi rupturum de baptismi ab haereticis collati validitate. Xystus quaestionem apertam reliquit et communionem restituit, unde a Pontio bonus et pacificus appellatus est. Pontificatus eius annum duravit. Anno ducentesimo quinquagesimo octavo Valerianus imperator persecutionem rescripto acuit quo episcopos, presbyteros et diaconos statim necari iussit. Die sexto Augusti Xystus, dum coetui in coemeterio Praetextati ad viam Appiam praeerat, comprehensus et ibidem cum quattuor diaconis capite truncatus est; duo alii eodem die idem passi sunt. Archidiaconus eius Laurentius quattuor diebus post secutus est. Nomen eius in canonem missae Romanae ingressum est. Calendarium Romanum eum die septimo Augusti colit; martyrologium diem sextum, quo obiit, servat.
Depictus ut papa palmam martyrii tenens, saepe diaconis suis circumdatus, vel iuxta Laurentium craticulam ferentem.