Laurentius Romae

Sanctus Laurentius unus ex septem diaconis Romanae Ecclesiae erat, praepositus bonorum Ecclesiae administrationi et eleemosynis pauperibus distribuendis, sub pontificatu Sixti II Papae. Inter persecutionem Valeriani Imperatoris anno CCLVIII, Sixtus II Papa captus et martyrium passus est. Ante supplicium suum, Laurentii martyrium, tribus post diebus futurum, praedixisse dicitur. Post Papae obitum, Laurentius a praefecto Romano iussus est thesauris Ecclesiae tradendis. Laurentius tres dies ad hos thesauros colligendos petivit. Elapso tempore, multitudinem pauperum, infirmorum, caecorum et orphanorum exhibuit, dicens: 'Hi sunt veri thesauri Ecclesiae!' Praefectus iratus eum torqueri et in craticula igne assari damnari iussit. Traditio narrat eum incredibili fortitudine et gaudio per supplicium processisse, notam illam sententiam proferens quae symbolum eius constantiae facta est. Obiit die X Augusti CCLVIII. Cuius cultus antiquissimus et in Ecclesia Romana diffusus est.