Ivo Kermartinensis

Anno millesimo ducentesimo quinquagesimo tertio prope Trecorium natus, ius civile Aureliani et ius canonicum Parisiis didicit, deinde in Britanniam rediit ut officialis, id est iudex fori ecclesiastici, primum Redonibus, deinde Trecorii. Fama eius ex modo quo munus gessit orta est: munera respuebat, pauperes sine mora audiebat, ante litem concordiam temptabat, et ipse pro eis dicebat qui advocatum conducere non poterant, unde advocatus pauperum appellatus est. Anno millesimo ducentesimo octogesimo quarto sacerdos ordinatus, parochus Loanecensis factus est domumque suam egenis dedit, in storea dormiens. Anno millesimo trecentesimo tertio Kermartini obiit. Causa canonizationis anno millesimo trecentesimo tricesimo aperta decem et plura testimonia hominum simplicium collegit, quae eum inter sanctos medii aevi optime testatos ponunt. Iuris peritorum patronus, die undevicesimo Maii colitur.