Marchionatus heres, quem fratri cessit ut Societatem Iesu ingrederetur, tertio et vicesimo aetatis anno pestilentes curans obiit.
Filius natu maximus marchionis Castilionensis, anno millesimo quingentesimo sexagesimo octavo natus, armis et aulae destinatus erat: in Hispania apud infantem puer regius, principatuum Italicorum insidias ante vicesimum annum cognovit. Consilium Societatem Iesu ingrediendi tres annos certaminis cum patre constitit, quod tandem vicit titulo in fratris gratiam abdicato. Ab anno millesimo quingentesimo octogesimo quinto Romae novicius, theologiam sub Roberto Bellarmino didicit. Anno millesimo quingentesimo nonagesimo primo pestilentia urbem percussit; Iesuitae valetudinarium aperuerunt et ipse aegrotis portandis curandisque se dedit. Morbo correptus die vicesimo primo Iunii obiit, annos natus viginti tres. Anno millesimo septingentesimo vicesimo sexto canonizatus, tribus annis post patronus iuventutis christianae declaratus est. Festum eius die vicesimo primo Iunii agitur.
Depictus iuvenis, tunica nigra et superpelliceo albo, lilium manu tenens et crucifixum ad pectus, interdum corona ad pedes posita.