Theophanes Hymnographus

Natus anno 778 in regione Moabitarum, Theophanes et eius frater minor Theodorus monasterium Sancti Sabae in Palaestina circa annum 800 ingressi sunt, sub directione spirituali Michaelis Syncelli. Anno 813, a Patriarcha Hierosolymitano ad Constantinopolim in legatione missi sunt. Ibi imperatori Leoni V Armenio et eius consiliis iconoclastis obviam venerunt. Primo incarcerati et exulati, anno 820 liberati sunt. Sub imperatore Theophilo, iconoclasmus rursus severe impositus est. Anno 836, post carcerem et verbera, Theophanes et Theodorus crudeli supplicio subiecti sunt: duodecim trimetra iambica in laudem iconoclasmi in facies eorum acubus candentibus insculpta sunt, unde cognomen «Graptoi» (Inscripti) acceperunt. Exulati ad Apameam Bithyniae, Theodorus ibi anno 841 mortuus est. Post iconum venerationis restitutionem anno 843, Theophanes, quasi heros habitus, a Patriarcha Methodio metropolitanus Nicaeae designatus est. Reliquias fratris sui transferri curavit et ultimos vitae annos, usque ad mortem suam die 11 Octobris 845, multos canones poeticos componendo transegit. Centum octoginta unus hymni liturgici eius servati sunt, quorum multi hodie quoque in festis Domini cantantur, nomen eius «Hymnographus» iustificantes.