Hilda de Whitby

Sancta Hilda de Whitby (circa 614 - 680) fuit figura praecipua in Ecclesia Anglo-Saxonica saeculi VII, ex nobilitate Northumbrica orta et neptis Regis Edwini. Sub influxu Sancti Aidani et consilio Sancti Felicis Burgundiae, vitam monasticam amplectebatur, abbatissa plurium monasteriorum facta, inclusis Hartlepool. Fundatio eius celeberrima fuit monasterium duplex Whitby (Streoneshalh), circa 657 conditum. Whitby celeriter centrum intellectuale et spirituale magnum evasit, ob eruditionem et multos episcopos educandos notum. Ibi etiam celeberrima Synodus Whitbiensis anno 664 habita est, quae differentias inter praxim ecclesiasticam Celticam et Romanam disseruit. Hilda praecipue nota est quod poetam Cædmonem fovit, primum poetam notum qui in Vetere Anglica scripsit. Consiliatrix sapiens et venerata fuit, cuius auctoritas ultra muros monasterii sui extendebatur.