Hildegardis Bingensis

Hildegardis Bingensis una ex praestantissimis figuris Medii Aevi est. Anno 1098 in Rhenania nata, pueritia sua monasterio Benedictino Disibodenbergensi oblata est. Post mortem Iuttae de Sponheim, magistrae et primae abbatissae, Hildegardis ipsa abbatissa facta est. Circa annum 1150, propriam abbatiam ad Rupertsberg, prope Bingium, condidit, deinde alteram ad Eibingen. Mystica et visionaria, revelationes suas in magnis operibus sicut 'Scivias' (Cognosce vias Dei) conscripsit. Fuit etiam compositrix fertilis, cuius opera musica in 'Symphonia armoniae celestium revelationum' collecta sunt. Eius eruditio ad medicinam ('Physica' et 'Causae et Curae'), botanicam et cosmologiam pertinebat. Hildegardis cum multis personis influentibus sui temporis correspondebatur, inter quos papae et imperatores, nec dubitavit publice praedicare, quod rarissimum erat pro femina illius aetatis. A Papa Benedicto XVI anno 2012 Doctor Ecclesiae proclamata est, ita theologiae profunditatem et amplitudinis suae auctoritatem agnoscens.