Petrus

Simon, piscator Bethsaidae ad lacum Galilaeae, a Iesu una cum fratre Andrea vocatus est ut «piscator hominum» fieret. Caesareae Philippi primus confessus est: «Tu es Christus, Filius Dei vivi»; tunc Iesus eum Petrum nominavit — petram super quam Ecclesiam suam aedificaret — eique claves Regni tradidit. Transfigurationis testis, magistrum tamen ter negavit nocte comprehensionis, quam culpam Resuscitatus ad ripam lacus triplici amoris interrogatione delevit. Post Pentecosten, ubi sermo eius tria milia hominum convertit, vox Ecclesiae nascentis factus est: Cornelium centurionem suscepit, primum gentilem baptizatum, atque in concilio Hierosolymitano obtinuit ne conversi Legi Moysis adstringerentur. Duae Novi Testamenti epistulae nomen eius ferunt. Traditio eum Romae sub Nerone circa annum 64 mortuum tradit, capite deorsum verso suo rogatu crucifixum, quod se dignum non aestimaret ut Christus moreretur; basilica Sancti Petri super id quod sepulcrum eius habetur exsurgit.