Gertrudis Magna
Monialis Benedictina Germanica, mystica et theologa. Figura eminens in mysticismo Christiano est et scripta eius late gratiosa fuerunt.
- Medium aevum
- Germany
- Festum die 16 Novembris
- circa 1256 – 1302
- Virgo
- Mysticus
- Theologus
- Monialis
Gertrudis de Helfta, etiam Gertrudis Magna cognita, monialis Benedictina Cisterciensis et mystica Germanica saeculi XIII fuit. Ad monasterium Helftanum, centrum mysticae femineae, valde iuvenis (circiter 5 annos nata) recepta, ibi institutionem plenam accepit. Primo studiis litterariis et theologicis saecularibus dedita, conversionem spiritualem profundam anno 1281 experta est. Exinde, se omnino vitae contemplativae, orationi et experientiae mysticae dicavit. Visiones eius et revelationes Cordis Sacri Iesu, quas in opere suo maiore, 'Legatus divinae pietatis,' conscripsit, eam unam ex praecipuis figuris devotionis Cordis Sacri et mysticae Rhenanae faciunt. Scripta eius spiritualitate profunda, theologia divite et lingua poetica notantur, multos mysticos et theologos postea influentes. Innocentius XI eam anno 1677 in Martyrologio Romano inscripsit, quae res canonizatio aequipollens habita est, et Clemens XII festum eius ad Ecclesiam universam anno 1738 extendit; Benedictus autem XIV eam 'Magnam' appellavit. Dies festus eius die 16 Novembris celebratur.
