Duo fratres Namnetibus simul necati, quorum maior baptizari non licuit.
Donatianus, ex familia Namnetensi illustri, ineunte saeculo quarto baptizatus est; frater maior Rogatianus, exemplo eius victus, se quoque baptizari petiit, sed traditio vult neminem adfuisse qui ei baptismum daret. Ambo praefecto delati, simul in carcerem coniecti, torti et eodem die necati sunt, cervice praecisa postquam lancea transfixi erant. Traditio dicit Rogatianum sanguine fratris baptizatum esse, qua formula Patres catechumenos ante ritum necatos significabant. Cultus antiquus et localis est: Namnetes eos « Pueros Namnetenses » appellant, basilica nomen eorum fert, et dioecesis eos patronos habet.
Duo iuvenes latus ad latus palmis et lanceis; interdum eidem palo vel columnae alligati.