Episcopus saeculi II, discipulus Ioannis Apostoli ac viva traditionis apostolicae memoria. In rogum damnatus est; sed, ut narratur, flammae eum non exusserunt.
Sanctus Polycarpus, natus circa annum 69 p.C.n., unus ex praecipuis Patribus Apostolicis saeculi II fuit. Discipulus directus Sancti Ioannis Apostoli et amicus Sancti Ignatii Antiochensis, episcopus Smyrnensis constitutus est (una ex septem ecclesiis Asiae in Apocalypsi memoratis). Eius « Epistola ad Philippenses » est praeclarum testimonium doctrinae et vitae christianae antiquae. Circa annum 155 p.C.n., Romam profectus est ut cum Papa Aniceto de die Paschae disputaret, unitatem et collegialitatem Ecclesiae primae demonstrans. Martyrium Smyrnae passus est aetate provecta octoginta sex annorum, anno controverso: 155 vel 167 secundum historicos. Narratio martyrii eius, in « Martyrio Polycarpi » scripta, una ex vetustissimis et accuratissimis est. Describit quomodo, cum in rogo esset, flammae eum consumere recusarent, ita ut ferro interficeretur. Eius fides inseparabilis exemplar fortitudinis christianis omnium temporum facta est.