Robertus Bellarminus

Sanctus Robertus Bellarminus, natus Robertus Franciscus Romulus Bellarminus die 4 Octobris 1542 in Monte Politiano, Tuscia, et mortuus die 17 Septembris 1621 Romae, fuit sacerdos Iesuita Italicus, theologus et cardinalis Ecclesiae Catholicae. Una ex praestantissimis et influentissimis figuris intellectualibus Contrareformationis fuit. Anno 1560 Societatem Iesu ingressus est et theologicam in Lovaniensi et Collegio Romano (futura Pontificia Universitate Gregoriana) docuit, ubi multos futuros ecclesiasticos duces instruxit. Cardinalis factus anno 1599, postea Archiepiscopus Capuae fuit, quamvis Romae suas intellectuales et pastorales actiones maluisset. Notissimus est propter 'Disputationes de controversiis Christianae fidei', opus monumentale quattuor voluminibus in quo doctrinam Catholicam contra objectiones protestantium defendit. Eius opus durabilem in theologia Catholica impactum habuit. Fuit etiam consiliarius influens Pontificum Clementis VIII et Pauli V, et interfuit in iudicio Iordani Bruni et primis phasebus causae Galilaei. Anno 1930 canonizatus, anno 1931 Doctor Ecclesiae proclamatus est.