Rex Anglus sagittis a Danis confossus, Angliae patronus ante sanctum Georgium.
Adulescens rex Angliae Orientalis — Annales Sancti Neoti quattuordecim annos dicunt, nullo vetustiore auctore —, anno 855 regnum iniit et quattuordecim annos regnavit; magnus exercitus Danorum anno 865 appulit. Anno 869, recusans regnum cum ducibus paganis partiri aut fidem abnegare — fontes de causa exacta discrepant — captus est. Narratio Abbonis Floriacensis, saeculo post ex relato armigeri eius testimonio conscripta, dicit eum arbori alligatum, sagittis confossum « ut ericium spinis », deinde capite truncatum et caput in silvam abiectum; sui id a lupo custoditum invenerunt, qui inter pedes intactum tenebat. Abbatia super sepulcrum eius erecta oppidum Bury St Edmunds dedit. Angliae patronus fuit donec Eduardus Confessor eum saeculo undecimo supplantavit, deinde sanctus Georgius a saeculo quarto decimo.
Rex coronatus sagittas tenens; lupus ad pedes cubans, caput custodiens.