Episcopus qui vasa sacra ecclesiae suae vendidit ut Lutetiam esurientem aleret.
Circa annum 650 episcopus Parisiensis, per unam ex famibus rexit quae Galliam septentrionalem medio saeculo septimo adflixerunt. Chronica ei factum tribuunt quod Ecclesia numquam sacrilegium habuit sed contrarium: supellectilem liturgicam, vasa sacra et ipsa ornamenta ecclesiae suae vendi iussit ut frumentum emeret. Ei traditio tribuit conditum xenodochium Sancti Christophori, quod Hôtel-Dieu Parisiense futurum erat, vetustissimum urbis nosocomium — sed traditio quae id ei tribuit non ultra saeculum septimum decimum ascendit, et prima aedificia curationis testata anni 829 sunt. Cetera pauca sciuntur, nisi quod chartam pro abbatia Sancti Dionysii subscripsit. Circa annum 661 obiit et in ecclesia Sancti Germani Autissiodorensis sepultus est.
Episcopus panem distribuens, calice vacuo vel vendito ad pedes; interdum xenodochium a tergo.