Duo fratres Namnetibus simul necati, quorum maior baptizari non licuit.
Filii familiae Namnetensis illustris, ineunte saeculo quarto. Donatianus, minor natu, baptizatus erat; frater maior Rogatianus, exemplo eius victus, baptismum petiit — sed episcopus persecutionem fugerat nec quisquam aderat qui daret. Ambo praefecto delati, simul in carcerem coniecti, torti et eodem die necati sunt, cervice praecisa postquam lancea transfixi erant. Traditio dicit Rogatianum sanguine fratris baptizatum esse, qua formula Patres catechumenos ante ritum necatos significabant. Cultus antiquus et localis est: Namnetes eos « Pueros Namnetenses » appellant, basilica nomen eorum fert, et dioecesis eos patronos habet.
Duo iuvenes latus ad latus palmis et lanceis; interdum eidem palo vel columnae alligati.