Magister scholae per totam Europam clarae, ecclesiam suam post incendium refecit.
Humili loco natus, in schola cathedrali Remensi annis nongentesimis octogesimis institutus — ubi Robertus Pius futurus rex condiscipulus eius fuit —, Carnotum docturus venit et scholam inter Occidentis celeberrimas fecit: ex Italia, Germania, Anglia veniebant, et discipuli eum « Socratem » appellabant. Anno 1006 episcopus, docere perrexit. Epistulae eius servatae inter fontes praecipuos saeculi undecimi sunt: in eis episcopus lites feudales dirimit, regias postulationes respuit, paucis versibus mutua domini et vassalli officia definit — textus quem historici feudalitatis adhuc citant. Anno 1020 incendium ecclesiam delevit; refectionem suscepit et dona ex tota Europa obtinuit. Crypta ab eo aedificata aedificium hodiernum adhuc sustinet. Anno 1028 obiit.
Episcopus scribens vel docens, ecclesiae exemplar tenens; interdum Virgine ei apparente.