Magnus aulae Chlotharii dominus montem suum dedit ut ibi sine intermissione caneretur.
Filius Romulfi nobilis Austrasii, qui in partibus Theudeberti II periit, ipse a Brunichilde bonis exutus est; regina eversa ad Chlotharium II transgressus, inter regni proceres numeratus est. Unus congressus vitam eius decrevit: Amati, monachi Luxoviensis, ad aulam praedicatum venientis. Romaricus servos manumisit, bona distribuit, Luxovium ingressus est, deinde montem suum in Vosago ad monasterium condendum obtulit — Romarici Montem, unde Remiremont. Monasterium duplex erat, virorum et mulierum, et ibi *laus perennis* instituta est — quam traditio Amato non minus quam ei tribuit: septem chori se excipientes ut psalmodia nec die nec nocte cessaret. Amato mortuo abbas, quartam saeculi partem rexit. Plus septuaginta annos natus adhuc ad aulam descendit ut maiori domus pueri regii tractationem exprobraret. Paucis post reditum diebus obiit, anno 653.
Abbas Benedictinus ecclesiam manu tenens; interdum veste aulica sub cuculla, vel inter monachos canentes.