Gregorius Magnus

Romae natus circa annum DXL in familia senatorii, Gregorius I praefectus urbis fuit antequam cursum suum relinqueret ut monachus benedictinus fieret. Anno DLXXXX papa electus, pontificatus eius intemperanti pastorali, diplomatica, et reformatoria actione insignitus est. Celebris est propter opera sua theologica et moralia, praesertim *Regula Pastoralis* (Liber regulae pastoralis), quae fundamentale ducem episcopis facta est. Missiones evangelizationis misit, sicut Augustini Cantuariensis in Angliam. Etiam magnum munus in ordinatione liturgiae Romanae egit et impulsionem cantui cuius nomen hodie gerit (Cantus Gregorianus) dedit. Unus est ex quattuor magnis Doctoribus Ecclesiae Latinae, ob pietatem, intelligentiam, et prudentiam regiminis agnitus.