Septem Franciscani in Mauretaniam praedicatum profecti, omnibus dissuadentibus, post tres hebdomadas capite truncati.
Sex fratres minores Tusci ab Helia Cortonensi, vicario generali ordinis, veniam praedicandi in Maghreb impetraverunt; Daniel, minister provincialis Calabriae, in Hispania eis se adiunxit et superior eorum factus est. Anno 1227 in Mauretaniam navigaverunt, ubi parva communitas christiana circa mercatores et mercennarios Septenses vivebat. Non ei serviendi causa ibant: Musulmanis praedicare volebant, quod regula Francisci non vetabat sed quod utriusque partis potestates pariter timebant. Mercatores christiani urbis eos retinere temptaverunt, scientes quanti staret. Die vicesima septembris egressi, Septam ingressi sunt, in foro praedicaverunt, comprehensi, per paucos dies detenti, abiurare iussi, et die decima octobris capite truncati. Altera est unda martyrum Franciscanorum in Maghreb post illam Marrachii anni 1220; Leo X eos anno 1516 in sanctorum numerum rettulit.
Septem Franciscani sago, palmis et capitibus praecisis ad pedes; interdum urbs portuosa a tergo.