Caecus natus, bardus et monachus, inter Britanniae sanctos popularissimos manet.
Traditio Britannica eum filium facit bardi Cambrici ad aulam Childeberti venientis et puellae regionis, circa annum 521 caecum natum. A matre deinde ab avunculo eremita educatus, eleemosyna et cantu vixit: de vico in vicum puero duce ibat, hymnos Britannice componens, et audiendi causa veniebant. Monasterii Lanhouarnensis conditor vel abbas, sacerdotium recusavit et simplex monachus mansit. Fabula eius tenacissima narrat lupum, asino aratrum trahente devorato, se loco eius iungi passum esse ut aratio perficeretur. Contra oculorum morbos invocatur, pro caecis et aegris; nomen eius inter Britanniae usitatissima est, et pardonus eius adhuc celebratur.
Monachus caecus puero duce, lupo mansueto ad latus vel aratro iuncto.