Primus episcopus Venetensis notus, a suis expulsus et sero revocatus.
Anno 465 in concilio Venetensi apparet, quod eum loci episcopum designat: primus cuius nomen huic sedi constat. Fontes Britannici, seriores, monachum eum faciunt e Cambria venientem cum migrationibus quae Armoricam impleverunt, eumque inter septem sanctos conditores sedium Britannicarum numerant — quod non probatur et eum diu cum homonymo Cambrico confudit. Quod in omnibus versionibus repetitur plus valet quam quod eas dividit: populus Venetensis eum expulit, causa quam nemo explicat, et in exsilio apud Francos obiit, urbe sua non revisa. Paenitentia demum postea venit: corpus eius reportandum arcessiverunt. Ecclesia Sancti Paterni Venetensis memoriam eius servat, et Tro Breizh illac transit.
Episcopus Britannus cum baculo et libro; interdum in itinere depictus, baculo viatorio in manu.